Happy mother's day

મારા એક મિત્ર ફેસબુક પર  મારું નામ સર્ચ  કરી રહ્યો હતો. હું  એની સામે  જ  બેઠો હતો.

અને મારું નામ  વાંચી ને એને બહુ આશ્ચર્ય થયું ને  એણે  ઉત્સુક્તાવસ  આવું નામ કેમ રાખ્યું છે  એવો પ્રશ્ન પણ પુછી  લીધો  ?

હમણાં હું  જરા થોડા દિવસ પહેલા મારા  ડોકયુંમેંન્ટ  જોઈ  રહ્યો   હતો. બધે એક જ પ્રકારે મારું નામ  લખાયેલ  હતું।

મારું નામ . મારા પિતા નું  નામ  અને અટક..

 મેં જરા  મગજ દોડાવ્યું .આજ  દિન સુધી મેં ભરેલા તમામ કોઈ પણ ફોર્મ, કાગળ,મારા કાર્ડ માં આજ  પરીસ્થિતિ  હતી...


એટલે  જરા મુજાયો કે  ??  

શું    હું મારા નામ સાથે મારી માં નું નામ ક્યાય મૂકી શકુ એવી જગ્યા  ખરી ... જેણે  મને જન્મ આપવા
પીડા વેઠી  .

જેણે  મને ઉછેરવા   ભારે જેહમત ઉઠાવી  છે... . ને આજેય જે મારી રાત દિન   ચિંતા કરે છે ..


થેન્ક્સ  

ફેસબુક
 
એક વૈશ્વિક ફલક આપવા બદલ જ્યાં હું  ગર્વ થી હું  મારા  નામ  સાથે  મારી માનું નામ લખી શક્યો  ........

The constitution

One of the finest document prepared ever about 

 

to Promote 

     Propel , 

     Protect,

The human rights 

Prepared by 

Dr B R AMBEDKAR 

The symbol of knowledge 

The document 

Which encompasses

The vision 

The values 

The verdict 

How we ' the people ' 

Are going to form a nation 

The INDIA 

सवाल यह है कि ....

 

सवाल ये नहीं की आप क्या सोचते हो ,

सवाल यह है कि क्या सच को आप खोजते हो ? 

सवाल ये नहीं की आप क्या मानते हो, 

सवाल यह है कि कुछ मान लेने से पहेले क्या आप उसे जाचंते हो? 

 सवाल ये नहीं की बस आप क्या करते हो , 

सवाल यह है कि आप वो सब क्यों करते हो? कैसे करते हो? 

सवाल ये नहीं के आपने कितना ज्ञान विचार किया है, 

सवाल यह है कि आपने उस ज्ञान विचार का कितना स्वीकार 

किया है ? 

सवाल सिर्फ ये नहीं के आप ने कितना ज्ञान स्वीकार  किया है, 

सवाल यह है कि  आपने उस ज्ञान विचार के मुताबिक 

क्या जीवन जिया है ? 

व्यवहार किया है ?

खुद के जीवन को उस ज्ञान का आधार दिया है? 

( Image from google ) 

કરનાન - એક ફિલ્મ

જ્યારે  માણસ મહત્વનો  બને છે ત્યારે હીરો-હીરોઇન બને છે પરંતુ જ્યારે મુદ્દો મહત્ત્વનો બને છે ત્યારે હેતુ બને છે.

 તલવાર ઉપાડવાનું જોશ તો સૌને હોય જ છે પણ તલવાર ક્યારે અને કયા હેતુ માટે ઉપાડવી તેનો હોશ અને  સભાનતા હોવી એથી પણ વધુ જરૂરી છે. 

આ ફિલ્મ એમ તો કઈ કેટલાય રૂપકો લઈને આવે છે અને પોતાની વાર્તા કહે છે જેમ કે,ઘોડો,ગધેડું કે જેના પગ બાંધેલા છે,મોહરુ  પહેરેલુ રાખતી એ છોકરી.

શહેરી જીવનની છટા મોટેભાગે ફિલ્મોમાં જોવા મળતી હોય છે ત્યારે આ ફિલ્મ ગ્રામ્ય જીવનની વાત લઈને આવે છે. 

સામાન્ય માણસની જિંદગી કેટલી સામાન્ય હોય છે પરંતુ ખરેખર કેટલાક સામાન્ય લાગતા  પ્રશ્નો  એની સામાન્ય જિંદગી મા કેટલા જટિલ  હોય છે ? 

છાપાઓમાં ,whatsapp ,facebook  પર બોર્ડર અંગેના  પ્રશ્નો આપણને કેટલા જટિલ લાગતા હોય છે તો કોઈ સામાન્ય માણસના જીવન માં તો એક બસ સ્ટોપ પણ  જીવન મરણ ના પ્રસંગ જેટલો જટિલ પ્રશ્ન બની શકે એનો ખ્યાલ આ ફિલ્મ પરથી આવી શકે છે.

ફિલ્મમાં મુખ્ય પાત્ર ધનુષ જ્યારે ઘોડો લઈને પોતાના ગામ ઘર તરફ પાછો આવવા  નીકળે છે ત્યારે મને DJANGO UNCHAINED ની  યાદ આવી જાય છે તો એ જ્યારે તલવાર લઈને લડે છે ત્યારે GLADIATOR ની યાદ અપાવે છે .

બસ આટલું જ કહેવું છે. 

વાચક આ ફિલ્મ જોઈને વધુ સમજી અનુભવી શકશે. 

Ben franklin effect અને સંબધ

 

આજે " Ben Franklin effect " વિષે એક એફબી પોસ્ટ વાચી.
ને એના પરથી કઈક આવુ સુજી આવ્યુ.

સંબધ નુ પેલી ચીંચવા ની રમત જેવું છે. ઉચ્ચાલન નો સિદ્ધાંત ચીંચવા ની રમત ની જેમ સબંધ મા પણ લાગુ પડે છે. 

જો રમનાર બન્ને વ્યકતિ પરસ્પર વજન ની  આપ  લે કરશે તો જ  બંને રમનાર વ્યકતિ આનંદ નો અનુભવ કરી શકશે.
જો એમ ન થાય તો  શુ થાય વિચારી જુઓ જરા.. 

હા પણ ઘણી વખત એવુ બને છે કે લાગણી વશ  એક વ્યકતિ  આપતુ જ રહે છે.જયારે સામે વાળી વ્યકતિ યેન કેન પોતાની એ જવાબદારી ટાળતી રહેતી હોય છે.
ને જયારે પુછવામાં આવે તો પોતાની પરિસ્થિતિ થી વળી કયા વાફેક  છો અથવા તો અંગત વિષય વસ્તુ ના બહાના તળે અથવા તો એવી ફોર્માલીટી કરવી થોડી જરુરી  છે  એવી દલીલ સાથે હાજર જ હોય છે. 

બસ આ પ્રકારે ઈમોશનલ  " શ્વેત " મેલિગ કરી  એ આપનાર  વ્યકતિ ને બાંધી રાખે છે કોઈ ને કોઈ રીતે..

જો  ઈનવેસ્ટમેન્ટ  હશે તો રિટર્ન ની અપેક્ષા નિહિત  છે માણસ સહજ.

ને એટલે જ મેનેજમેન્ટ કહો કે માવજત જે કહો એ પણ એની જરૂર રહેવાની જ કોઈ પણ સંબધ માં...

Savitiribai fule ji

 

The Education liberates the humans,
But Who liberates the education.

The education emancipates the humans,
But who emancipates education .

The education empower the humans,
But who impart education to empower. 

We know the trees give oxygen so we live
But she gave education so one can become free.

A big thank you to Fatimaji and Usmanji for their support ,
So that great lady could continue her efforts.

She continued her activities with the great courage ,
Her great husband ( jotirao ji ) encourage her every moment. 

This is not a fairy tale
This is the life mission devoted to make people awake.

This is the life of the great female ,
Whom the world has revered n remembered -
Savitiribai fule is her name.

( Pic from google )

ટુંક મા કહુ તો ..આપણે અને કોરોના

 આપણે સહુ જાણીયે છીએ માણસ એક સમાજિક પ્રાણી છે અને આપણે સહુ વરસો થી સમુહ મા રેહવા ટેવાયેલા છીએ.

જુદી રીતે કહીયે આપણી સહુ ની જીવન પદ્ધતિ એ રીતે ઘડાઈ ચુકી છે.

પણ સાથોસાથ એ પણ યાદ રાખવુ જ
કે જ્યારે પણ જરુર ઉભી થાય છે ત્યારે કુદરત સાથે તાલ મિલાવવા,આવી પડેલ કોઇ પણ આપદા ને પહોચી વળવા જરુરી બદલાવ કર્યા જ છે જેથી કરીને જ આપણે માનવ સમાજ અને માનવ ઉત્ક્રાન્તિ ની આજ ની આ સ્થિતિ સુધી પોહચ્યા છિએ.

આજે સામે કોરોના મહામારી નામની આફત આવી જ પડી છે ત્યારે એનો સામનો આપણે સહુ એ સાથે મળી ને કરવાનો છે .

એ માટે આપણે સહુ એ વાત સમજી જવાની જરુર છે કે સારુ સ્વાસ્થ્ય એ માત્ર વ્યક્તિગત ઉપલબ્ધિ નથી પણ પણ એ કોઇ પણ સમાજ ની સામુહિક ઉપલબ્ધિ છે .
એ માત્ર સામુહિક જીવન ની ઉપલબ્ધિ જ નહી પણ જીવનપદ્ધતિ અને લક્ષણ બને એ જોવાની એ સમુહ ના એટલે કે સમાજ ના હરેક વ્યક્તિ ની જવાબદારી બની રહે છે.
જેમા નાની અમથી ચુક કોઇ ની પણ માટે જીવન મરણ નો પ્રશ્ન ઉભો કરી શકે છે જેની સહુ કોઇ એ નોંધ લેવી જ રહી.

બસ આત્મ રક્ષા ના પગલા નુ ચુસ્ત પણે પાલન કરતા રહીશું,જેમ કે,

1) વ્યક્તિ વ્યક્તિ વચ્ચે યોગ્ય અંતર જાળવિયે
2) નિયમિત માસ્ક નો ઉપયોગ કરતા રહીએ
3) નિયમિત હાથ ધોતા રહીએ

બસ એ જ આશા સહ.

અંતે ટુંક મા કહુ તો,

દાખવિયે થોડી સમજદારી,
રાખીયે થોડી તકેદારી,
નીભાવિએ પોતપોતાની જવાબદારી,
નહી તો જો જો ક્યાક કરી ન બેસીએ
જિંદગી સાથે જ ગદ્દારી.

Your - my

Your - My


Your land is your land,
My land becomes your land.

I don't know How it becomes a trend.

For Your pain there is Your pen,
For My pain there is also Your pen.

It is a Mystery how it becomes history.

For yourself there is your book,
For Myself there is also your book.

How it happens I have to take a careful look.

For Your labour you gain,
For my labour also you gain.

Can you tell me where is my share of gain?

You decide your status - good,
You also decide my status -crude.

Can I ask how you become so much shrewd?

Your pleasure is your pleasure,
My suffering is also your pleasure.

Can you tell me how much it is fairer?


So one day I have asked for change,
But again you set the exchange rate .

I expect some love, humanity and compassion,

But till date I just get the hate..

You become great and glorify it as just.
Sorry to say but I also put trust.


You know very well it is my everyday reality,
Can I ask what and where is your morality?

Learn ,Unlearn n Relearn

Learn ,Unlearn n Relearn

Sometimes We feel why this exploitation, bias, prejudice, injustice,discrimination can't be ended,abolished,discarded,annihilated.

But we have to  give a careful look at life practice. Immediately after birth our learning starts knowingly or unknowingly whether we desire or require it or not .we should understand here that teachings don't come only from individuals but environment, surroundings also teach us and it starts to  reflect in our behavior  and in mindset.

Some call it teachings but at certain age we feel and understand that it is conditioning that we have been going through since birth that makes us what we are today,how we behave ,act ,feel ,express .

Then we start to ponder upon it ,try to observe and analyse and comes at conclusion that we should go under some kind of unlearning.

But point raised here is whether unlearning is enough ,sufficient to end the so called practice that generates due to conditioning of few years when we take into consideration individual,but in case of society practice is been exist for ages.

So in the end we understand that unlearning is not enough,it just removes layers of conditioning but it does not help to rejuvenate our ethos what we actually want to do.

So what can we do ?
Here comes the role of relearning - active conscious  learning  without  influence of  individuals and surroundings  with one's actual desire to move on in particular direction to overcome the all current life  practice to develop a behavior which percolate in society over a certain period of time which ultimately  become a culture.

( Images : from Google )

Learn ,Unlearn n Relearn

Learn ,Unlearn n Relearn

Sometimes We feel why this exploitation, bias, prejudice, injustice can't be end,abolished,discarded.

But we have to  give a careful look at life practice. Immediately after birth our learning starts knowingly or unknowingly whether we desire or require it or not .we should understand here that teachings don't come only from individuals but environment, surroundings also teach us and it starts to  reflect in our behavior  and in mindset.

Some call it teachings but at certain age we feel and understand that it is conditioning that we have been going through since birth that makes us what we are today,how we behave ,act ,feel ,express .

Then we start to ponder upon it ,try to observe and analyse and comes at conclusion that we should go under some kind of unlearning.

But point raised here is wether unlearning is enough ,sufficient to end the so called practice that generates due to conditioning of few years when we take into consideration individual,but in case of society practice is been exist for ages.

So in the end we understand that unlearning is not enough,it just remove layers of conditioning but it does not help to rejuvenate our ethos what we actually want to do.

So what can we do ?
Here comes the role of relearning - active conscious  learning  without  influence of  individuals and surroundings  with one's actual desire to move on in particular direction to overcome the all current life  practice to develop a behavior which percolate in society over a certain period of time   which ultimately  become a culture.

લૉક ડાઉન ના સમય મા

હાલ આપણે  લૉક ડાઉન ના સમય - પરિસ્થિતિ  માંથી ગુજરી રહ્યા છીએ  . સહુ ઘરે જ છીએ .
લોકો ની મોટા ભાગ ની જ જાહેર પ્રવૃત્તિ  થંભી ગઈ છે,ખરું ને..

પણ આ લોક ડાઉન શરૂ થયું એ પહેલા નું ચિત્ર  વિચારીયે તો શું જણાય છે ?
સમગ્ર વિશ્વ માનવ જાત સ્પર્ધા  ના દોર  માં એક દોડ મા લાગેલું હતુ જયા કોઇ આ વિશ્વ  ખરેખર કઇ  દિશા મા ગતિ કરી રહયુ છે એનો  તાગ મેળવવાની કોઇ દરકાર કે  પ્રયત્ન  કરવા બહુ જાજુ ઉત્સાહી જણાતુ નહોતુ,નથી.

હા કયારેક કયારેક  શોષણ , ભુખમરો , ગ્લોબલ  વૉરમિગ,યુધ્ધ  આવી સમસ્યા  ઓની ચર્ચા  વિચારણા કરી પણ લેતા.

પણ આ કૉરૉના વિષાણુ  ની આ બિમારી - મહામારી થકી કુદરત એ માનવજાત ને  એક ચોક્કસ આચકો  કહો  કે એક આઘાત આપ્યો  છે  કે જેણે  માનવ જાત ને  થમ્ભી  જવા મજબુર કરી દીધી છે.

આવા વખતે મને બુધ્ધ અને એમના  શિષ્ય  ની એક વાર્તા  યાદ આવે છે .  આમ તો પુરી વાત યાદ ન આવતા મે એને યુ ટયુબ પર ખોળી  જોઇ તમે  પણ જો જો શકય હોય તો.
વાત કાંઇક આમ છે .
બુદ્ધ  અને એમના શિષ્ય કયાક જઈ  રહયા હોય છે.
રસ્તા મા તળાવ  આવતા બુધ્ધ એક શિષ્ય ને પાણી લઈ આવવા કહે છે.
શિષ્ય પાણી લેવા જાય છે પરતુ ત્યારે  જ ત્યાં  એક ગાડુ પસાર થતા પાણી ડહૉળાય જાય છે એટલૅ  શિષ્ય પાણી વગર પાછો  જાય છે  ને  બુધ્ધ એ પુછતા એ પાણી કેમ  ન લાવ્યો  એની વાત કહે છે .બુધ્ધ ફરી એ જ શિષ્ય ને પાણી લેવા મોકલે છે ને  આ વખતે પણ  એ એમ જ પાછો આવે  છે.
થોડી વાર પછી એ જ શિષ્ય ને પાછા પાણી લેવા  માટે મોકલે  છે.,આ વખતે પાણી ચોખ્ખું  હોય આ વખતે શિષ્ય પાણી લઈ આવે છે.
શિષ્ય ને આ બધુ સમજાતુ નથી એટલે બુધ્ધ ને સમજાવવા કહે છે..

આપણે આ  લોક ડાઉન માં  લોક ડાઉન પહેલા ની આપણી ભાગા દોડી -વ્યસ્તતાં  માંથી   મુક્ત થતા નજર કરીયે તો  આપણી આજુ બાજુ ના સમાજ નું, વિશ્વ નુ ચિત્ર  કાંઇક અંશે સ્પષ્ટ  થઇ રહ્યું છે.જેના તરફ આપણે  સહુ એ નજર કરી મનોમંથન  કરવાની જરુર  છે-  આપણી માનવ  સમાજ વ્યવસ્થા અને સંરચના વિષે ,  વૈશ્વિક વ્યવસ્થા વિષે.

એક તરફ
ભૂખ ,
જીવન જરૂરીયાત વસ્તુ ઓ ની કમી ,
શૉષણ ,
 ભ્રષ્ટાચાર ,
માનવ મદદ- સહાય,
કુટુંબ,
સ્ત્રી દ્વારા ઘર માં થતો માનવ શ્રમ,
સામાજીક અંતર - દુરી,
માનસિક તાણ,
શારીરિક  બિમારી,
સ્વાસ્થ્ય સુવિધા ,સારવાર
સફાઇ ની પ્રક્રિયા,
સફાઇ કર્મચારી,
આપણી જીવન જીવવાની પધ્ધતિ- સહુલિયત અને મજબૂરી
આવક જાવક

તો બીજી તરફ

ચોખ્ખી  હવા ,
પશુ -પક્ષી ના અવાજ,
કુદરતી સાફ વાતાવરણ
પ્રદુષણ  મા ઘટાડો  અને  એવું બીજુ ઘણુ બધુ


આ બધુ આપણી સમક્ષ વધુ સ્પષ્ટ  થઇ રહયુ છે ,કહું તો પેલી વાર્તા ના પાણી ની જેમ ચોખ્ખું થઇ રહ્યું છે.

                                                             ( Image from google )
તો આપણે  સહુ એ વિચારવું જ રહ્યું કે ,
 શુ  હાલ જે  આમ  વૈશ્વિક  વ્યવસ્થા ચાલી રહી એ બરોબર  છે ?
શુ એમા  દરેક  વ્યક્તિ નું  હિત જળવાય  રહે  છે, એથીય આગળ જઈએ તો  આ કુદરત અને  પૃથ્વી નું  હિત જળવાય છે ?

શુ આ માનવ સમાજ ની સંરચના અને  વૈશ્વિક  વ્યવસ્થામાં બદલાવ ની કોઈ  જરુર લાગે છે ?  બદલાવ ની જરૂર ઉભી થઇ છે ?

જો જરુર લાગે  છે  તો એ કેવા પ્રકાર  નો  હોઇ શકે  ? શુ હોઇ શકે ?

શું  આપણે   ચાહીએ  તો  કોઈ બદલાવ કરી  શકીએ  એમ  છીયે  ખરા એક વ્યક્તિ તરીકે કે માનવ જાત તરીકે  ? કે  આપણે માનવ સમાજ તરીકે જે  દિશા મા આગળ નીકળી ચુકયા છે ત્યાં હવે એ શકય નથી રહયુ?

કે અંતે કુદરતે જ કોઇ ભુમિકા ભજવવી પડશે એ માટે  પણ  ?

છેલ્લે આપણે એ યાદ રાખવુ જ રહયુ કે આપણે પણ એ કુદરત નો ભાગ છીયે ને કુદરત ના પોતાના નિયમ છે.